Promocija trećeg, finalnog toma dnevnika Pavla Ugrinova, „Nulta egzistencija: Dnevnik 1990–2006“, biće održana u sredu, 29. aprila u 12 časova u Biblioteci grada Beograda (Rimska dvorana).
O knjizi će govoriti Nenad Šaponja, urednik izdanja, Slađana Ilić, književna kritičarka, i Pavle Popović, priređivač izdanja.
„Nulta egzistencija“ (Agora) predstavlja obimni dnevnički zapis književnika, dramaturga, reditelja i akademika Pavla Ugrinova, nastao tokom šest decenija umetničkog stvaralaštva – od njegovog dolaska u Beograd 1946. godine, izvođenja kultne predstave „Čekajući Godoa“ i osnivanja Ateljea 212, do rada na Radio-televiziji Beograd tokom zlatnog perioda televizijske drame.
Ovo delo prožeto je važnim kulturno-političkim događajima i na svojevrstan način dokumentuje razvoj društva i umetnosti posleratnog doba sve do početka XXI veka, kroz prizmu ovog autentičnog stvaraoca i svedoka vremena.
Treći tom prati godine ratova i raspada Jugoslavije, od 1991. do 2006. godine. Ugrinov beleži osnivanje „Beogradskog kruga“ i novonastali raskol među beogradskim intelektualcima. Kroz zapažanja o knjižarskim izlozima, scenama iz tramvaja, pojavi novih malih zanatskih radnji, kao i konjskim zapregama oko Cvetkove pijace, Ugrinov ispisuje novu sliku društva u vreme hiperinflacije, pa sve do demokratskih promena i početka XXI veka.
Usled pogoršanog zdravlja, Ugrinov se povlači iz javnog života i sve više se povlači u sebe, posvećujući vreme isključivo pisanju. Pre odlaska na bolničko lečenje završava i treći deo dnevnika „Nulta egzistencija“.
Trotomno izdanje „Nulta egzistencija“ pruža jedinstven uvid u istorijske, umetničke i društvene tokove druge polovine XX veka, ali i intimni pogled na stvaralački proces jednog od važnih svedoka epohe.
NULTA EGZISTENCIJA I: DNEVNIK 1946–1972.
Prva knjiga dokumentuje period posleratnog razvoja i uspona, do 1972. godine. Ugrinov beleži postavku avangardne predstave „Čekajući Godoa“ i rana poznanstva sa Stojanom Ćelićem, Oskarom Davičom, Dušanom Matićem, Mihizom, Radomirom Konstantinovićem, Lazom Vozarevićem, Ljubom Tadićem i Dobricom Ćosićem.
Tu su i zapisi sa suđenja Draži Mihailoviću, kao i niz upečatljivih detalja – od jelovnika restorana „Grmeč“ s kraja četrdesetih do opisa Starog sajmišta i drugih važnih ambijenata u kojima je Ugrinov boravio. Ovaj tom obuhvata i iscrpnu dokumentaciju studentskih protesta 1968. godine.
NULTA EGZISTENCIJA II: DNEVNIK 1973–1989.
Drugi tom obuhvata period velikih promena, od 1973. do 1989. godine. Kroz zapise o ključnim događajima – donošenju novog Ustava 1974, smrti Josipa Broza, objavljivanju Memoranduma SANU i osnivanju Udruženja nezavisnih pisaca Jugoslavije, Ugrinov dokumentuje produbljivanje krize jugoslovenstva i jačanje nacionalnih struja.
Od beleški o susretima sa Ivom Andrićem, prepiske sa Borislavom Pekićem, zapisa o audio-scenskim interesovanjima Mirka Kovača, do gurmanskih večeri sa Filipom Davidom i noći provedenih u ciganskoj čardi sa Radomirom Konstantinovićem, Ugrinov ispisuje važne fragmente istorije.
O AUTORU:
Pavle Ugrinov, rođen kao Vasilije Popović 15. aprila 1926. godine u Molu, u Bačkoj, ubraja se među najznačajnije savremene srpske prozne pisce. Ostao je upamćen i kao jedan od osnivača kamerne scene Ateljea 212 u Beogradu, koji je 1956. godine otvoren njegovom režijom avangardne predstave „Čekajući Godoa“ Samjuela Beketa.
Ugrinov je bio urednik dramskog i serijskog programa Radio-televizije Beograd tokom zlatnog perioda televizijske drame, sve do odlaska u penziju 1991. godine. Uporedo sa uredničkim radom posvećuje se književnom stvaralaštvu pod pseudonimom Pavle Ugrinov. Autor je jednog od najobimnijih romanesknih i pripovedačkih opusa u srpskoj književnosti XX veka.
Objavio je više od dvadeset knjiga, za koje je višestruko nagrađivan. Dobitnik je NIN-ove nagrade za roman „Zadat život“, Oktobarske nagrade za roman „Carstvo zemaljsko“, dok je roman „Fascinacije“ uvršten u Nolitovu ediciju „50 romana srpske književnosti“.
Posebnu pažnju publike privukle su i memoarske knjige „Egzistencija“ i „Antiegzistencija“, kao i dnevnički zapis „Zauvek“, nastao tokom bombardovanja Jugoslavije 1999. godine. Roman „Bez ljubavi“ po mišljenju kritike jedan je od najznačajnijih savremenih domaćih romana.
Bio je redovni član SANU.
